Een samenvatting van Bakkers mening:
- "De evangelische beweging komt er niet met een
gemeentegroeimodel... Dat werkt niet. Ze onderschatten hoe diep de zonde
zit. Blijvende geestelijke vernieuwing krijg je niet in een programma van
40 dagen, dat kost 40 jaar...."
- "De 40
Doelgerichte Dagen van Rick Warren kan hier in Nederland niet, want in
Amerika zijn de afstanden groter, de mensen geven meer, in Nederland
heeft alleen Bottenbleij het charisma om baas te zijn, dat is uniek. De gemeente van
Bottenbleij kan geen voorbeeld zijn. Die is uniek. Eenmaal zo groot,
blijf je groeien. Met drieduizend kerkgangers gaat het verder vanzelf..."
- Hoe Doelgerichte
gemeentevernieuwing dan wél aanpakken? Bakker somt de hele serie
activiteiten op die 40DD ook volgt: hij wil "3 samenkomsten per week:
zondagpreek, maandagavond preekbespreking, donderdagavond studieavond
(met de onderwerpen: 10 geboden, gemeente-zijn, Heilige Geest, de
Ik-ben-woorden; en dat een heel jaar lang, meerdere jaren...)."
- Waarom
evangelischen niet op zijn kritiek reageren? Bakker meent: "Evangelischen lezen weinig.
Ze zijn opportunistisch. Als iets werkt, dan is het van de Heer. Dat is zonde, dé culturele zonde van Nederlanders: wat ons uitkomt, daar
gaan we in mee."
- Weinig profetie kan zijn toets doorstaan. Hij maakt
het mee "dat studenten bij hem komen met een woord van God". Of "dat ze menen dat ze niet meer om vergeving hoeven te bidden".
(zie over dit onderwerp ook het ND-verslag
van het CV-Koers-congres...)
Tot besluit meent Bakker: "Tegelijk zijn profeten wel de schrik van rondom. Het is de kerk die profeten
stenigt."
Maar welke profeten bedoelt hij nu? Zichzelf?
Kennelijk zijn het niet zij 'die met een woord van God bij je komen'.
Die accepteert hij niet. Zou hij alleen profeten accepteren die hem aanstaan?...
