Pastor Joseph Prince - Singapore
Terug...
Oogstonderzoek
In het maandblad Oogst verscheen in september 2007 een redelijk objectief
en licht kritisch artikel van Kim ten Berghe over pastor Joseph Prince:
Oogst - september 2007
Genadegolf uit Singapore
door Kim ter Berghe
Pastor Joseph Prince is de voorganger van de New Creation kerk in
Singapore, een megakerk van 15.000 zielen. Zijn leer is in Nederland geïntroduceerd door met name Jong&Vrij en
EO’s Ronduit Club en heeft inmiddels enige populariteit verkregen. Om uit de eerste hand te
horen wat deze voorganger te zeggen heeft en om een indruk te krijgen hoe het er in zijn kerk
aan toegaat, ben ik gevraagd tijdens mijn verblijf in Singapore enig onderzoek te
doen.
In de rij
De megakerk bevindt zich in een groot winkelcentrum in Singapore en is bijzonder goed
georganiseerd. Overal lopen stewards, netjes in (mantel)pak, met koptelefoontjes om onderling te kunnen
communiceren. Om zeven uur‘s ochtends staan mensen al in de rij om in de hoofdzaal te kunnen
zitten tijdens de dienst die om tien uur begint. Laatkomers moeten het doen met een plekje in de
bijzaaltjes en krijgen alles op een scherm te zien. Er worden vier Engelstalige diensten
gehouden. Na afloop van de eerste dienst staan er al weer honderden mensen in de rij voor de tweede
dienst. Prince preekt in alle vier de diensten.
Prominente rol
Wie de website van de New Creation kerk bezoekt, kan lezen hoe onder het leiderschap van Prince de
kerk zeer snel is gegroeid en een succesverhaal is geworden. Bij binnenkomst in deze kerk kun je je
dan ook niet aan de indruk onttrekken dat pastor Prince een zeer prominente rol
speelt. Overal liggen zijn boeken en hangen zijn foto ’s. Degene die de dienst
inleidt, heeft veel woorden nodig om aan te geven hoe trots hij is op zijn
pastor, en noemt een rijtje lovende commentaren over Prince van een aantal prominente christelijke
leiders. Als de pastor zelf aan het woord komt, herhaalt hij veel van deze complimenten aan zijn adres en voegt
er nog een paar aan toe. Er wordt een videoclip getoond over een flitsend optreden van hem op
een recente Hillsong conferentie. Daarna nemen aanbiddingsleiders het over,
die de gemeente leiden in het zingen van een aantal liederen. Dat de aanbiddingsdienst te lang
duurt, kan de gemeente in ieder geval niet verweten worden. Na hooguit vier liederen wordt het woord gegeven aan pastor
Prince en hij preekt een volle vijf kwartier. Met zijn levendige stijl en scherp gevoel voor
humor, soms grenzend aan het oneerbiedige, is dit niet te lang om zijn toehoorders te
boeien.
Wet en genade
De kernboodschap van pastor Prince is dat genade radicaal gepredikt moet
worden. Hij benadrukt dat genade betekent dat wij de goede dingen krijgen,
die we niet verdienen, omdat Jezus alle slechte dingen kreeg die we wel
verdienen. We ontvangen volgens Prince geen genade doordat we goede dingen
doen, maar we doen goede dingen doordat de genade van Christus ons veranderd
heeft. Tot zover weinig nieuws. Het plaatsvervangend lijden van Christus,
behoud door genade en niet door goede werken en het doen van goede werken
uit dankbaarheid, is allemaal vertrouwde kost voor protestantse en evangelische Nederlanders met
hun wortels in de Reformatie. De ‘revolutie van genade’ van Prince gaat echter
verder dan het benadrukken van een aantal vertrouwde leerstellingen. Hij denkt dat God er niet op
uit is om christenen zich schuldig te laten voelen over de verkeerde dingen die ze gedaan
hebben, of van hen verwacht dat ze daar in gebed vergeving voor vragen. De duivel wil dat we vooral bezig zijn
met onszelf. Prince erkent dat er in ons niets goeds gevonden wordt,
maar het gaat om Christus. We moeten ons niet afvragen:‘Wat vindt God van mij?’
maar:‘Wat vindt God van Jezus?’Volgens Prince gaat het in de wet allemaal om
ons, om wat we wel en niet mogen, maar genade gaat om Christus. We moeten dan ook niet praten over zonden of over de
duivel, maar over de goedheid van Jezus. De kerkbezoekers worden opgeroepen zich te identificeren
met de Here Jezus, in Zijn gerechtigheid en in Zijn overwinning van zonde en
ziekte. ‘Alles wat Jezus is, ben jij. En alles wat Hij heeft, heb jij’,
zegt Prince in een artikel in zijn kerkblad. Zo sprak Prince over een vrouw die te horen had gekregen dat ze
borstkanker had. Ze moest naar het ziekenhuis voor verder onderzoek,
maar toen schoot haar een door Prince vaak aangehaald versgedeelte te binnen:
‘Gelijk Hij is, zijn ook wij in deze wereld ’ (1 Joh 4:17c). Ze bedacht zich dat Christus geen
knobbels in Zijn borsten had, dus zij ook niet. Bij verder onderzoek werden er geen knobbels meer
gevonden. Zo was er nog een aantal voorbeelden hoe mensen hun omstandigheden hadden
overwonnen door zich te identificeren met de rechtvaardigheid en overwinning van
Christus.
Tegenstellingen?
Prince creëert een aantal tegenstellingen die wat onnatuurlijk aandoen.
In een van de diensten die ik bijwoonde, zei hij bijvoorbeeld dat het woord
van God iets anders is dan het woord van Christus. Het woord van God is de
wet, maar het woord van Christus is genade. Geloof komt door het woord van
Christus, niet door het woord van God. Volgens Prince laat het licht van Christus ons niet onze
tekortkomingen zien, maar de genade van Jezus. In dezelfde trant maakt Prince een tegenstelling
tussen oudtestamentische profeten en nieuwtestamentische profeten.
Profeten in het Oude Testament wijzen volgens Prince mensen op hun zonden,
maar in het Nieuwe Testament wijzen profeten mensen op de genade van
Christus. Dit lijkt mij echter onwaarschijnlijk, want daarmee vallen zowel Johannes de
Doper, in zijn vermaning van Herodes, alsook de apostel Johannes in zijn scherpe
kritiek op de zeven gemeenten af als nieuwtestamentische profeten.
Eigen uitleg
Prince’ manieren van schriftuitleg zijn niet erg conventioneel. Een paar
voorbeelden. In een van zijn preken beweerde hij dat de Bergrede was bedoeld
om mensen te laten zien wie Jezus is. Niemand kan immers de Bergrede in praktijk
brengen. Echter, zo redeneert Prince, door het volmaakte beeld dat Jezus
schetste, en doordat Jezus zich wel aan deze volmaakte standaard hield,
konden mensen zien dat Hij God was. Dat is een prettige manier van uitleggen voor christenen die al jaren met die
lastige Bergrede in hun maag zitten. Of het juist is, is een andere vraag.
Prince’ uitleg van het verhaal van Simson en Delila was ook wonderlijk te
noemen. Prince gaf aan dat het lange haar van Simson een teken van zijn zwakheid
was, omdat de Bijbel zegt dat het oneerbaar voor een man is om lang haar te
dragen. Echter, volgens Prince werd deze zwakke plek van Simson een gebied waarop Gods kracht naar
voren kwam. De zeven vlechten van Simson staan volgens Prince symbool voor de rust (zevende dag)
die God gelovigen geeft. Delila staat model voor een verkeerd leerstuk van de
kerk, een leer die ons wil uitputten en ons van onze rust wil beroven door ons op de wet te
wijzen. Dit is een sterk staaltje inlegkunde, en bovendien gaat Prince uit
van de onjuiste veronderstelling dat Simsons haar eigenlijk oneerbaar was.
Bij zijn geboorte had een engel van God zelf gezegd dat geen scheermes op zijn hoofd mocht
komen. Zijn lange haar was een teken van gehoorzaamheid aan God (Richt.
13:5). Delila verleidde Simson tot ongehoorzaamheid aan de wet; ze was er niet op uit om Simsons rust te
ondergraven door hem te wijzen op de wet. Tijdens het luisteren naar deze schriftuitleg vroeg
ik mij af waar Prince zijn theologische opleiding had genoten. In een gesprek met een van de
andere dominees (Prince is de leider van een stuk of tien pastors die in de gemeente werkzaam zijn)
vroeg ik ernaar. Hij deelde mij mee dat Prince geen enkele bijbelschool of iets dergelijks gevolgd
heeft, maar dat hij vertrouwt op de leiding van de Heilige Geest als hij de Bijbel
uitlegt. In een van zijn preken riep Prince zijn toehoorders op hetzelfde te
doen. Bijbelstudie lijkt te veel op werken; God wil in Zijn genade ons dingen uit Zijn Woord laten zien
zonder dat we daar volgens Prince veel moeite voor hoeven te doen.
Geen strijd, geen offers
Prince heeft recent een boek geschreven waarin zijn leer wordt samengevat.
Het heet ‘Destined to Reign’, ofwel ‘Voorbestemd om te heersen’.
De ondertitel van het boek is ‘Het geheim van succes zonder inspanning,
heelheid en leven in overwinning’. Een vriendelijke meneer die naast mij zat in
de tweede dienst die ik bezocht, glipte even de zaal uit en kocht het voor mij in de boekwinkel die door
de kerk gerund wordt. Zowel de preken die ik van hem gehoord heb, de artikelen die ik gelezen heb
en de inhoud van dit boek benadrukken dezelfde boodschap.
Genade is een wondermiddel. Het leven uit genade is een leven zonder
schuldgevoel, angst, financiële moeilijkheden, ziekte of relationele
problemen. Het is een leven vol overwinning en succes, dat de gelovige in de schoot wordt
geworpen.
Dit leven hoeft geen strijd te zijn, want de overwinning is
behaald. God verlangt geen offers van ons, want het offer is gebracht.
Wij hoeven ons niet in te spannen, want alles wordt ons in Christus
gegeven. Armoede en ziekte zijn door Christus gedragen, en kunnen alleen de gelovigen plagen als
zij in hun hart nog geloven dat ze onder Gods oordeel zijn. We moeten Jezus niet
volgen, we moeten Hem ontvangen.
Hillsong
Het is wellicht nuttig om iets te schrijven over de organisaties die zich met Prince associëren en de
schrijvers die door hem aanbevolen worden. Zowel in zijn preken en artikelen als in zijn boek is
het heel duidelijk dat er een nauwe band bestaat tussen Prince’ kerk en Hillsong in Australië en
elders. De leidinggevenden van Hillsong worden tot Prince’ persoonlijke vrienden
gerekend, en er vinden veel uitwisselingen tussen beide gemeenten plaats.
De leer van Prince is met open armen in Hillsong ontvangen en de Hillsong-leiders geven aan dat deze
leer alles wat in hun kerk gebeurt beïnvloedt.
Rhema
De wortels van New Creation Church liggen in de Rhema beweging. Al is het nu een onafhankelijke
kerk, er is nog steeds veel affiniteit. In de boekwinkel in New Creation Church ligt een uitgebreide
collectie boeken van E.W. Kenyon, wiens ideeën het welvaartsevangelie een theoretische basis
gaven. Er is duidelijk verwantschap met de ideeën van Kenyon en Hagin,
die de Rhema beweging heeft opgericht, al had ik zelf het idee dat Prince minder extreem is in zijn leer dan bovengenoemde
predikers. Hoe dan ook, in zijn boek geeft Prince uitdrukkelijk aan dat hij een voorstander is van de
charismatische nadruk op genezing en welvaart en dat hij zich met deze beweging
identificeert. Hij noemt de controverse die deze beweging omringt, geïnspireerd door de
duivel. Als afsluiting wil ik nog noemen dat ik het opmerkelijk vond dat in Singapore Prince geen hype
lijkt te zijn. Buiten zijn kerk kon ik niet een lokale christen vinden die zich in zijn leer had verdiept of
er een duidelijke mening over had. Men leek zich er niet druk over te
maken. De invloed van Prince is wellicht meer voelbaar buiten de grenzen van
Singapore.
Enkele kanttekeningen door Harry Sleijster:
Het bovenstaande is een redelijk objectief en positief verslag. Wel wordt de uitleg van
Prince wordt soms wat sceptisch benaderd en wat vreemd gevonden. Vaak gaat het dan om uitleggingen
die in 'Vergaderingskringen' gemeengoed zijn, zoals de onderscheidingen die hij
maakt (ten onrechte worden 'onderscheidingen steeds 'tegenstellingen' genoemd). Bijv. het
onderscheid tussen het evangelie van God en van Christus, of het onderscheid
tussen oud- en nieuwtestamentische profeten, of het onderscheiden van
nadruk die OT- en NT-profeten leggen, zoals: op zonde en wet in het OT en op
de genade in het
NT. Ook het geven van een allegorische uitleg (ten onrechte 'inlegkunde'
genoemd) wordt vreemd gevonden, bijv. van Delila en Simsom. Inderdaad kan iemand
wel eens
een minder juiste toepassing maken als hij een praktisch punt wil
duidelijk maken door een 'toepassing'.
Dat Prince geen theologische opleiding gevolgd heeft wordt in
Vergaderingskringen eerder als een pre dan als nadeel opgevat. De
voorbarige conclusie dat dat zou komen omdat Bijbelstudie teveel op werken lijkt of dat we
er geen moeite voor zouden hoeven te doen, lijkt mij bepaald niet juist. Het gaat
erom dat de leiding van de Heilige Geest er is, tijdens én nadat de
Schrift wel degelijk bestudeerd is.
E.W. Kenyon is een bekend en krachtig bijbelleraar in pinksterkringen. Het is
dus nogal vanzelfsprekend dat zijn boeken daar in Singapore in de kerkwinkel
liggen.
Verheugend is het ook om nog eens uitdrukkelijk te lezen dat Prince een
voorstander is van de charismatische nadruk op genezing en welvaart en dat hij zich met deze beweging
identificeert. Dat deze voorkeur van Prince een beetje sceptisch wordt besproken, heeft blijkbaar te maken met het niet-charismatische karakter van het blad
Oogst.
Terug...
Home
| Granel.org | Hinn | Geelhoed
| Ouweneel | Van der Ven |
T.B.Joshua
|
